TravelKees

Wennen aan de hoogte in Songpan

Over hoogteziekte had ik alleen nog maar gelezen in reisverhalen van anderen. Dat je bij een vrij plotselinge stijging naar hoger gelegen berggebieden overvallen kan worden door hoofdpijnen, duizeligheid en vermoeidheid. Ik heb (gelukkig) alleen last van dat laatste. Nadat ik gisterenavond ben aangekomen in Songpan, dat op ca. 2900 meter hoogte ligt, kon ik nog net een korte avondwandeling door het stadje opbrengen, waarna ik alleen maar zin had in mijn bed.

Publicatie van de dagboeken van mijn wereldreis van 1990 - 1991 
woensdag 9 mei 1990

Medicijn

En het beste medicijn voor hoogteziekte is rust, dus blijf ik voor mijn doen lang op bed liggen vanochtend. Maar daarna heb ik toch echt zin om de straten van Songpan te gaan verkennen. Ik loop door de hoofdstraat van het langgerekte centrum, waar ik nu ook wel een beeld krijg bij de bevolking die dit stadje bewoont: voor een flink deel zijn dat Tibetanen. En deze mensen wonen vreedzaam samen met een groep Han-Chinezen en Hui-Chinezen (eigenlijk ook Han-Chinezen, maar dan aanhangers van het Islamitische geloof).

Songpan heeft een paar karakteristieke houten bruggen voorzien van eeuwenoud houtsnijwerk. Echter pareltjes. Om het oude centrum is een aarden wal opgetrokken, een soort van dijk dus eigenlijk. Niet zo zeer tegen het water, maar Songpan was al in de Tang dynastie, dus zo’n 1200 jaar, een belangrijke strategische toegangspoort tot Sichuan. Er zullen dus wel wat legers buiten de poorten moeten zijn gehouden hier. De stad telt in totaal zeven toegangspoorten.

songpan

Uitzicht over Songpan en de omliggende vallei.

Klimpartij

Pas na een korte klimpartij de omliggende bergen in krijg ik een mooi overzicht over Songpan en de relatief smalle vallei waarin de plaats ligt met daarin de Min rivier die ook dwars door het stadje stroomt.

Een ander fenomeen waarover ik in mijn reisgids heb gelezen is het snel omslaande weer in dit deel van Sichuan. En ook daarmee maak ik aan den lijve kennis als ik in de middag begonnen ben met de beklimming van een bergpad aan de andere kant van de vallei. Eerst lijkt het of zich een donkere schaduw over het landschap werpt, maar als ik omkijk zie ik de -toch al bewolkte lucht- razendsnel betrekken en niet lang daarna ontwikkelt zich een imposant onweer.

songpan

Spelende kinderen in Songpan

songpan

Het weer in Songpan kan in korte tijd helemaal omslaan.

Met geen droge vezel meer aan mijn lijf loop ik de stad weer in en duik het eerste het beste cafeetje (of wat daarvoor moet doorgaan) in om op te warmen en hete thee te bestellen. En terwijl buiten de regen verder met bakken tegelijk naar beneden komt zit ik boven mijn thee alvast plannen te maken voor morgen. Want ik wil meer gaan doen in deze interessante vallei.

Vanavond zet ik de wekker voor de volgende ochtend om vijf uur.

 

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.