TravelKees

Voetbal in Jim’s Peace Cafe

Wat vooraf ging: Noel en ik zien ons genoodzaakt onder de sterren te slapen op onze zoektocht naar Chickenfoot Mountain in de bergen aan de oostzijde van het Erhai-meer. Totdat Noel te kennen geeft dat hij de tocht af wil blazen vanwege. Het buiten slapen valt hem tegen en ja, ik geef toe: de voorbereiding had wel wat beter gekund. Met alleen een vage omschrijving van de route en een kompas maar zonder kaart kom je niet heel ver.

Publicatie van de dagboeken van mijn wereldreis van 1990 - 1991 
dinsdag 12 juni

Lees hier waarom.

Natte voeten in het rijstveld

Om kwart over drie in de ochtend begint de weg terug naar Wase, aan de oever van het Erhai-meer. Vanuit de heldere hemel lichten sterren en (redelijke volle) maan ons pad bij. Dat doen we op gevoel, hier en daar wankelend over de lage modderdijkjes die de verschillende rijstvelden van elkaar scheiden. Soms halen we een natte voet als we die per ongeluk in een ondergelopen rijstveld zetten.

trekking

Hier is ‘tie dan: de buitenaardse zonsopkomst.

Het ochtendgloren is wel weer buitenaards mooi en ik haal dan toch maar weer even mijn camera te voorschijn om dit beeld vast te leggen. We zijn op tijd voor de ferry van half zeven. Alles gaat nu ineens heel vlot en om kwart over acht zijn we al weer ingecheckt in het No 1 Guesthouse. Waar ik dan toch maar besluit nog wat achterstallige slaap in te halen. Ik word halverwege de ochtend weer wakker en heb zin om een ontbijt te halen bij Jim’s Peace Cafe. Jim is zelf nog niet aanwezig dus ik kan mijn ervaringen nog even niet met hem delen.

trekking

Daar achter die bergen zou Chickenfoot Moutain ergens moeten liggen; foto van gisterenavond.

Na het ontbijt heb ik zin in nog eens zo’n complete bad -en massagesessie in het Dove Mannen Badhuis. Ik ben de enige klant dus krijg er alle aandacht. Waarna ik na ongeveer anderhalf uur helemaal losgemasseerd weer naar buiten wandel.

Je kies laten trekken op de markt

Het is markt in Dali en naast de verschillende koopwaar kan je op de markt ook je haren laten knippen op een stoel of… zie ik het goed? Een man in een witte jas en een kapje voor zijn mond. Het blijkt een (zelf uitgeroepen?) tandarts te zijn die op straat zijn patiënten behandelt en plein public. En zo zie ik dat hij met flink wat moeite een man ontdoet van een kies. Het is een bloederige bende. En dat zonder verdoving. De patient vertrekt geen spier. En niemand blijft staan om te kijken. Alleen ik.

Rond lunchtijd meld ik me bij Jim’s Peace Cafe. Jim zit in een dip. Hij vertelt me dat het aantal bezoekers van zijn cafe de laatste week flink verminderd is. Ik leg hem uit dat dat wel eens zou kunnen dat iedereen op zijn hotelkamer de WK aan het kijken is, net als wij dat deden. Daar heb je tenminste nog een redelijke ontvangst. Jim is het tot nu toe niet gelukt met zijn tv met losse antenne goed beeld te krijgen op het kanaal waarop de WK voetbal wordt uitgezonden. Het ligt volgens hem ook echt aan de antenne. En dan is Jim ook ineens vertrokken. Pas helemaal aan het einde van de middag verschijnt hij weer, op zijn brommer, met een  e n o r m e  antenne op zijn rug. We gaan direct aan de slag. En ja hoor, na een kwartiertje instellen en richten heeft hij het voor elkaar en wordt een aanvankelijk sneeuwerig beeld steeds scherper.

Wervende tekst voor de voetbal

Ik bied Jim aan het voetbalprogramma voor vanavond op zijn buitenbord te schrijven met wat wervende teksten erbij. Ik schrijf op: België – Zuid Korea en voor morgenochtend Nederland – Egypte. Trots zet Jim zijn nu goed werkende kleurentelevisie prominent midden in zijn restaurant met het geluid op z’n hardst. Terwijl de wedstrijd nog lang niet begonnen is. Dan weet iedereen maar dat hij een tv heeft en dat die werkt!

En het nieuws dat Jim’s tv het doet gaat als een lopend vuurtje door het dorp. Vanaf een uur of acht zit z’n tent stampvol met backpackers én locals, in afwachting van de wedstrijd die vanaf middernacht wordt uitgezonden. Het is geen live uitzending, maar een integraal verslag van de wedstrijd die enkele uren geleden in het verre Italië is gespeeld en waarvan niemand in deze uithoek de uitslag nog weet. Om half vier zoek ik mijn bed op. Precies 24 uur nadat deze dag voor mij is begonnen ergens onder de sterren, ver weg in een dal aan de overkant van het meer.

Een gedachte aan “Voetbal in Jim’s Peace Cafe

  1. Pingback: In 48 uur terug naar Kunming - TravelKees

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.