TravelKees

Verkeersincidenten onderweg en in Chengdu

Bussen naar Chengdu vertrekken niet dagelijks, daar ben ik eergisteren door schade en schande wel achtergekomen. En nu ik dan toch het duurbetaalde buskaartje op zak heb, kan ik me niet veroorloven de bus te missen. Ik ben dus veel te vroeg op het busstation aanwezig om er toch vooral maar zeker van te zijn dat ik de bus naar Chengdu niet ga missen. 

Publicatie van de dagboeken van mijn wereldreis van 1990 - 1991 
maandag 14 mei 1990  &
dinsdag 15 mei 1990

Gelanceerd

Bij het instappen van de bus heb ik nog geen idee van hoe laat we vanavond in Chengdu zullen aankomen, maar dan word ik in vrij goed Engels aangesproken door een man uit een groepje van vier, afkomstig uit de noordelijke stad Qingdao, die samen op reizen. Hij legt me uit dat we pas morgenochtend in Chengdu zullen arriveren en we vanavond ergens stoppen voor de nacht. Ook goed denk ik. En het is gewoon weer begonnen met regenen, dus ben ik aan één kant blij dat ik toch heb besloten niet langer in de bergen te blijven.

Ik zit op de achterste bank van de bus. En dat is niet de beste plek, zeker als de bus, net zoals op de heenweg, zo goed als geen vering blijkt te hebben. De weg is ook niet overal geasfalteerd, dus bij een kuil in de weg worden de passagiers allemaal vanuit hun stoel gelanceerd.

Onbeschaamd

Omdat we via de zelfde route als de heenweg weer terugrijden, valt hier niet zoveel meer te noteren. Wel zijn er tegen het einde van de middag twee verkeersincidenten die voor een aanzienlijk oponthoud zorgen. De eerste maal is vlak voor Maowen, waar de weg door een smalle bergkloof voert met een aantal onoverzichtelijke bochten. In één van die bochten heeft een jeep zich frontaal in een andere bus geboord. Als we allemaal uitstappen en gaan kijken (Chinezen zijn uitgerust met een onbeschaamde nieuwsgierigheid), ontdek ik verder geen gewonden en aan de schade aan de jeep valt ook wel op te maken, dat de inzittenden wel met de schrik vrij zijn gekomen. We moeten wachten, want de jeep en de bus blokkeren de smalle bergweg. Na anderhalf uur komt er een takelwagen aanrijden, die de twee gecrashte voertuigen uit elkaar trekt.

verkeersincident China

De file in de bergen.

verkeersincidenten China

Een jeep knalt boven op een bus; gelukkig niet de onze.

Een verstandig besluit

We zijn weer op pad, maar na een uur is het weer zo ver. Inmiddels is het al gaan schemeren. Een truck heeft zijn wielen vastgedraaid in de modder op het smalste stukje van de bergweg en staat schuin over de weg, in zijn eentje die hele weg versperrend. Hier is wel even wat meer werk mee gemoeid. Een takelwagen laat op zich wachten en dan blijkt hoe creatief Chinezen ook wel kunnen zijn. Om het wachtende verkeer alsnog doorgang te kunnen verschaffen, wordt de weg op 50 meter boven de rivier verbreed met rotsen, kiezels en modder. Met de hand. En daar moet onze bus straks overheen rijden.

Na uren graven en spelen met modder is het zover: de kleinste wagen uit de file maakt de maidentrip over het nieuw aangelegde wegdeel. Dan volgen een paar grotere auto’s en tenslotte onze bus, maar wel even zonder passagiers. Ik vind dat een heel verstandig besluit. Maar: de weg houdt het! Het is nu niet ver rijden meer naar Wenchuan, de plaats van onze overnachting, waar we om 23 uur aankomen. Het groepje Chinezen uit Qingdao weet hier een plek om te eten, en we komen terecht in een restaurant dat op dit tijdstip van de dag nog helemaal vol zit, onder meer met passagiers uit andere bussen. We eten van de heerlijkste schotels en drinken daarbij nog liters bier weg. Een prima einde van een lange dag.

verkeersincident China

De oorzaak van de file. De overgebleven ruimte is te smal om te passeren.

verkeersincident China

Iedereen helpt mee met de verbreding van de weg.

Het ontbijt de volgende ochtend is al even speciaal: een soort gefrituurde kaasstengels die je in lauwe melk onderdompelt. Even geen idee of het melk van een koe, geit, ezel, of van welk dier dan ook is. Dat onderdompelen maakt de kaasstengel zacht en smeuïg. Ik eet heel veel.

Er zijn tot aan Chengdu vandaag geen verdere incidenten meer langs de weg en voel me weer als een vis in het water in het Traffic Hotel met het bijbehorende Flower Garden Restaurant. Altijd weer een trefpunt van reizigers. En zo ontmoet ik daar Jessica en Emma uit Engeland. Met hen ga ik nog een keertje terug naar de Little Coffeehouse.

Fietskettingbotsing

Nu werd ik in de bergen al flink veel nagekeken door de lokale bevolking, want bleekscheten en langneuzen zijn daar nog wel een zeldzaamheid. In de grote stad Chengdu zou men toch wel gewend moeten zijn aan ons westerlingen inmiddels zou je zeggen. Daar blijkt helemaal niets van als ik samen met Jessica en Emma een fietspad wil oversteken. Wij staan daar keurig te wachten tot een hele stroom fietsers voorbij is gereden, als één fietser plotseling remt omdat hij ons ziet staan. De achteropkomende fietsers hebben daar natuurlijk niet op gerekend en knallen vervolgens één voor één op hun voorliggers. Wij hebben een heuse fietskettingbotsing veroorzaakt! Het duurt even voordat het verkeersinfarct zich zelf heeft opgelost.

 

Een gedachte aan “Verkeersincidenten onderweg en in Chengdu

  1. Pingback: Busreis naar het paradijs - TravelKees

Geef een reactie