TravelKees

Het leuke van een jungletrek in Thailand

De laatste dag van de jungletrek in Thailand en nu al neem ik mij voor dat dit niet mijn laatste zou zijn. Het buiten zijn, de fysieke inspanning, de ontmoetingen met dorpsbewoners en de lol met groepsgenoten zijn een perfecte mix van alles wat zo een paar dagen lekker door de Thaise modder ploeteren zo leuk maakt. Maar eerst nog ook deze dag zonder uitglijden tot een goed einde zien te brengen…

Publicatie van de dagboeken van mijn wereldreis van 1990 - 1991 
dinsdag 14 & woensdag 15 augustus

Lees hier waarom.

Jungletrek – dag 4

Geroutineerd hijsen we deze ochtend onze bagage weer op de rug. Kan neemt weer het voortouw en Poom zoals gewoonlijk achteraan de groep om de zwakste schakel bij te staan. Het is alleen opvallend dat deze groep niet echt een zwakke schakel kent. Iedereen is fysiek goed opgewassen tegen de uitdagingen van deze trek, maar voor mijn eigen gevoel had het allemaal nog wel iets inspannender gemogen. En om die reden neem ik mij voor mij verder te oriënteren op een wat langere en zwaardere trek als ik terug ben in Chiang Mai.

Toch blijkt er nog een beetje venijn in de staart te zitten. En dat komt in de vorm van een best lange en steile beklimming van een heuvel met een hoog modder -en gladheidsgehalte. Menigeen gaat onderuit en ieders kleding heeft al weer snel de kleur van de aarde aangenomen: roestbruin.

jungletrek in thailand

Het type landschap waar doorheen we de afgelopen vier dagen doorheen liepen.

jungletrek in thailand

De kinderen in de dorpen die we bezoeken doen er alles aan om op de foto te komen.

Kortstondige vriendschap

Boven aan de heuvel is daar dan, na een tochtje van nog geen twee uur, het einde van de tocht. Daar staat weer de gele Isuzu waarmee we ook naar dit gebied zijn gereden. En zo staan we na drie dagen dan ineens weer in contact met de beschaving. En in een paar uur zijn we terug in het nu toch wel erg druk op ons overkomende Chiang Mai. En niet veel later zit iedereen gewassen en gedoucht, fris en fruitig op de veranda van de jeugdherberg met een grote Tiger Beer voor zich. Ik spreek met vijf van de groep af om vanavond naar de night bazaar te gaan. Het is een enorme marktplaats waar je vooral voor de souvenirs komt. Ik geloof dat allemaal wel en heb gelukkig weinig moeite het groepje mee te krijgen naar een plek waar we lekker Thais kunnen eten. We wisselen onze adressen uit en brengen een toast uit op onze kortstondige vriendschap. Morgen gaat iedereen weer zijns weegs.


 

Smerig goedje

De woensdag besteed ik voor een groot deel met research naar de verschillende trekkings die er worden aangeboden. Dan blijkt dat de meeste toch wel van de softe soort zijn, die ik de afgelopen dagen heb gedaan. Je loopt dan per dag niet veel meer dan 4 uur. In de Lonely Planet lees ik tenslotte, dat het soort trekkings van de zwaardere soort vanuit andere plaatsen, meer in de richting van de grens met Burma worden aangeboden.

En daarom besluit ik morgen om allereerst maar eens de bus naar Pai te nemen. Dat ligt op ongeveer 4 tot 5 uur rijden naar het noordwesten. Bij de wasserette, waar ik mijn schone was aan het einde van de dag ophaal (verbazingwekkend hoe ze dat in en in smerige goedje van mij weer zo fris en knisperend gestreken hebben gekregen), kom ik de Duitse zusjes Kerstin en Silke nog tegen. Die gaan morgen weer terug naar Bangkok. En ik, ik heb nog lang niet genoeg van dit spannende gebied en koop mijn buskaartje naar Pai, op weg naar nieuwe avonturen.

 

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.