TravelKees

De Tiger Leaping Gorge

De állerbeste wandeltocht in Yunnan is de trekking door de Tiger Leaping Gorge, oftewel de Tijgersprongkloof. Afhankelijk van welke definitie je gebruikt is dit de diepste kloof ter wereld. Het is de plek waar de bovenloop van de Yangtze rivier zich een weg baant onder de toppen van de Jade Dragon Snow Mountain en de Haba Snow Mountain (zo rond de 5500 meter) door. De kloof zelf is ongeveer 15 kilometer lang en een wandelroute van zo’n 22 kilometer loopt hoog boven de rivier. Precies wat ik leuk vind, ik ga er voor!

Publicatie van de dagboeken van mijn wereldreis van 1990 - 1991 
zondag 17 juni

Lees hier waarom.

Tiger Leaping Gorge – dag 1

En dat idee hadden met mij nog vijf backpackers waarmee ik samen de bus in stapte op weg naar het startpunt van de wandelroute. Met de Duitse Andreas had ik gisteren al de buskaartjes gekocht, dus van hem wist ik dat hij mee zou gaan. Maar ineens duikt daar Noel (Australië) weer op, waarmee ik in Dali een mislukte trekking was gestart. Dan is daar nog Paul uit Nederland en een stel uit Australië waarvan ik de namen niet onthouden heb.

Het land van de vijfduizenders

Het minibusje kan nog niet vertrekken omdat onder een aantal Chinezen een enorme ruzie is uitgebroken over wie waar mag zitten. Met de nodige vertraging zet het busje zich dan toch in beweging en via een kaarsrechte weg verlaten we de stad Lijiang en rijden door een breed dal. Al snel verandert het asfalt in een onverharde weg. We klimmen de mist in en als we via een ontelbaar aantal bochten de afdaling inzetten trekken de wolken weg en krijgen we zicht op een berglandschap zoals ik nooit eerder heb gezien. Qua formaat dan. We zijn nu echt in het land van de toppen van vijfduizend meter en meer. Enorme afgronden en steile hellingen worden beetje bij beetje zichtbaar en na een rit van bijna vier uur komt het einddoel van de busrit in zicht: het dorpje Daju. Én een oude bekende: de Yangtze rivier (die hier de Jinsha rivier heet), héél diep beneden ons.

Daju is een spookstad uit een western, althans zo ziet het er uit in de middaghitte, wanneer alle bewoners (zijn die er wel?) in hun huizen verstopt zijn en de wind uit de bergen onheilspellend het stof in de verlaten straten doet opwaaien. Met hier en daar een cactus om het plaatje compleet te maken. We krijgen trek, want het is alweer lunchtijd. Dan verschijnen een voor een wat mensen in de portieken. Eén van hen, een boer, vinden we bereid om tegen betaling voor ons een eenvoudige lunch te bereiden die we op de binnenhof van zijn boerderij nuttigen.

Hoeveel betalen we de veerman?

De grootste uitdaging die nu voor ons ligt, is het oversteken van de hier sterk stromende Yangtze rivier. Er is geen brug, maar het pad dat we willen volgen begint aan de overkant. We moeten dus nog iemand bereid zien te vinden om ons over te zetten. Na enig rondvragen vinden we een ‘veerman’. Het is een jonge, potige man met een haarband in zijn lange haar. De prijs die hij vraagt voor de overtocht in zijn rubberboot is de prijs die een monopolist mag vragen: 15 Yuan per persoon! Maar dan blijkt wel, dat hij telkens maar twee personen tegelijk kan overzetten per keer. Door de enorm sterke stroming moet hij als een gek tegen de stroom op roeien om ons op de juiste plek aan de overkant af te kunnen zetten. Een waar staaltje krachtpatsen, en niet geheel zonder gevaar.

Tiger Leaping Gorge

Andreas daalt af naar de plek waar we de Yangtze rivier moeten oversteken.

Tiger Leaping Gorge

Niet waar te nemen op de foto is de enorm krachtige stroming waar tegen de veerman moet oproeien.

Binnen een kwartier is het hele gezelschap aan de overkant en kan de klim omhoog gaan beginnen. Halverwege de klim kom ik in ademnood en kan even niet verder. Ik ben duidelijk te snel van start gegaan zonder voldoende voeding en onbeschermd voor de brandende zon. Andreas blijft even bij mij terwijl de rest alvast doorloopt. Met wat rust, eten en drinken kom ik er binnen een kwartier weer bovenop en we vervolgen onze weg totdat we bij een boerderij aankomen waar we de rest van de groep treffen. Er wordt bier verkocht. Precies wat ik nodig heb. Daarna gaat het lopen en klimmen weer zoals ik van mezelf gewend ben.

Tiger Leaping Gorge

Onderweg worden we gastvrij ontvangen bij boeren voor een kop thee.

Explosie

We bereiken een ander dorp, waarna we de eerste blikken op de enorme kloof krijgen. Het pad dat we moeten volgen loopt er hoog boven langs en is hier en daar gevaarlijk smal vol verraderlijk wegrollende kiezeltjes en verbogen keien. Eén verkeerde beweging, een glijpartij of een struikeling zou me direct een meter of 1500 naar beneden hebben gebracht. Behoedzaam nemen we hindernis na hindernis. We passeren een marmergroeve en we zijn deze nog niet gepasseerd of er klinkt een krachtige explosie. D.m.v. dynamiet werd direct achter ons weer een brok marmer los geknald.

We lopen lang door vandaag: tot kwart over negen. Bij een boerderij vinden we met z’n zessen onderdak. Eten hebben ze ook: op een plateau boven de boerderij staan een paar tafeltjes waar we kunnen plaatsnemen tussen allerlei vee: naast ons een varkenskraal. Een stier, een paard, een roedel kippen en veel vliegen kijken toe hoe wij een eenvoudige maaltijd van ei, gebakken groenten en soep achterover slaan. Tegen een uur of elf zijn de magen gevuld en zodra ik op mijn bed lig, val ik in een diepe slaap. Wat een dag!

Tiger Leaping Gorge

Op het pad passeren ons regelmatig mensen met ladingen hout in manden op hun rug.

 

Tiger Leaping Gorge

Het bij tijd en wijle zeer smalle pad boven een enorme afgrond.

3 gedachtes aan “De Tiger Leaping Gorge

  1. Pingback: Verder door de Tijgersprongkloof - TravelKees

  2. Pingback: Beladen vertrek uit Hongkong - TravelKees

  3. Pingback: Hoe boek je een jungle trek in Chiang Mai? - TravelKees

Geef een reactie