TravelKees

De bergen van Sichuan in

Er breekt weer een reisdag aan. En als die net zo zwaar zou zijn als de voorbereidingen van gisteren dan gaat dat nog wat beloven. Maar: ik sta met de vogeltjes op en dat is bij het krieken van de dag. Nog half in het donker ben ik op weg naar het busstation, gewapend met het felbevochten busticket naar Songpan én mijn verzekeringspolis. Ze mochten er eens naar vragen, daar in de bergen van Sichuan…

Publicatie van de dagboeken van mijn wereldreis van 1990 - 1991 
dinsdag 8 mei 1990

Busreis naar Songpan

De busrit naar Songpan, zo is mij verteld, zal in totaal 12 uur in beslag nemen. De bus zelf valt me alleszins mee: een redelijk modern type en bij vertrek om half 8 zit hij nog niet eens helemaal vol. Ik begin de reis maar eens met wat achterstallige uurtjes slaap inhalen en daar heb ik in rijdende bussen en treinen over het algemeen totaal geen moeite mee.

Slagroom op de taart

Ik word alweer wakker bij de stad Dujiangyan, waar we de Min Rivier stroomopwaarts volgen de bergen van Sichuan in, die hier ineens in al hun grootsheid voor mij liggen. Toppen van vier tot vijfduizend meter of misschien nog wel meer. De Min rivier (de zelfde die door de grote Boeddha van Leshan getemd werd) heeft hier een diep dal gesneden dwars door het majestueuze berglandschap. Wit besneeuwde toppen zorgen voor het slagroom op de taart van deze imposante bergwereld. En dan zijn dit nog maar de uitlopers van de Himalaya…

bergen van Sichuan

De weg daarentegen, wordt hoe langer hoe erbarmelijker en naarmate we voorbij Wenchuan* dieper de kloof in rijden is het asfalt ook op steeds meer plekken afwezig. In plaats daarvan rijden we over een weg vol met grind, keien, gaten en kuilen. En dat je pas op zo’n moment voelt dat de vering van de bus zo goed als niet aanwezig is, dan is dat gewoon een gevalletje van pech en doorbijten. Mijn rug is het er in ieder geval niet mee eens.

Sichuan Min rivier

We volgen de Min rivier de hele weg tot aan Songpan

Klederdracht

Gelukkig geeft het landschap zo veel terug, dat je de kapotte vering haast zou vergeten. Opvallend zijn de dorpen van de minderheden die nu steeds vaker opduiken. Je ziet eenvoudige huizen van hout, maar in mooie kleuren geverfd, evenals de klederdracht waarin de mensen lopen.

En dan toch nog, niet ver van Songpan meer, komen we ook nog in een echte file terecht. Oorzaak: vrachtwagen met lekke band, die scheef over de weg is komen te staan. In China betekent dat dan gewoon je tijd uitzitten totdat de pech verholpen is, waarna het verkeer langzaam weer op gang komt.

Maar dan, toch nog volgens plan, komen we om half acht ‘s avonds aan in Songpan. Ik neem snel m’n intrek in het Songzhou Hotel, vlak bij het busstation. Een eenvoudig hotel met gelukkig goede douches om al het stof van mijn lijf te spoelen en een best bed. Nu alleen nog een lekker maaltijd, die ik elders in het dorpje weet te scoren.

 

*Bij deze stad lag in 2008 het epicentrum van de verwoestende aardbeving van Sichuan, die aan 69.000 mensen het leven kostte. 

Sichuan boerderij

 

Een gedachte aan “De bergen van Sichuan in

  1. Pingback: Verkeersincidenten onderweg en in Chengdu - TravelKees

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.