TravelKees

Trossen los voor een Yangtze cruise

yangtze cruise

De meneer waar ik gisteren het bootkaartje kocht had mij verzekerd dat ik mij bij Dok 17 moest melden. Niet later dan om 8 uur. Maar geen boot te zien daar. Terwijl er een paar honderd meter verderop, bij Dok 16 volop ingescheept wordt. Ik terug naar het loket. Nee hoor, wacht maar bij Dok 17. Drie kwartier later, als daar nog geen enkel teken van leven is, trek ik toch maar weer even een sprintje naar Dok 16. 

Publicatie van de dagboeken van mijn wereldreis van 1990 - 1991

woensdag 25 april 1990 Lees hier waarom

Yangtze rivier, dag 1

En zonder verder ook nog maar iets te vragen ga ik gewoon aan boord op vertoon van mijn biljet. En dat is maar goed ook, want minuten later wordt de boot afgeduwd van de kant en vertrekken we. Soms zijn dingen in China niet logisch georganiseerd. Ik krijg al vrij snel in de gaten dat ik de enige niet-Chinees aan boord ben. Zo ben ik de komende vijf dagen op dit schip dus een beroemdheid. Want zo gaat dat hier. Maar goed: mijn vijfdaagse Yangtze cruise is van start gegaan!

 

Yangtze rivier bootkaartjeBig Brother

Met mijn kaartje heb ik recht op een bed in een tienpersoonshut. Maar ja, een bed! Dat is altijd nog beter dan een hard seat in een Chinese nachttrein. En mijn hutgenoten lijken me aardige mensen, al blijven ze me de hele tijd met hun blikken volgen. Alles wat ik doe, wordt geregistreerd. Buitenlander zoekt in zijn tas. Wat zou hij zoeken? Hé, een boek, wat zou daar in staan? Hé plaatjes van ons land, wat zou hij daarover lezen? Hé wat stopt hij nou in zijn oren? Hé, wat eet hij nou? Negen paar ogen staan op mij gericht en volgen mijn bewegingen, zoomen in op mijn acties. Big Brother is watching you, alleen dan zonder camera’s.

wuhan

Het vertrek uit Wuhan

wuhan

Kwispedoor

Toch heb ik veel plezier van mijn bed in de hut. Vergeleken met de trein kan je er ook even uit en wat rondlopen over de boot. En daar heb je altijd frisse lucht. Want als de familie in mijn hut bezig is om een paar gebraden kippen uit elkaar te trekken en die op ranzige wijze naar binnen te werken, dan komen er ook wel wat luchtjes vrij in de hut. Er wordt gesmakt, geboerd, er worden scheten gelaten er wordt gesmakt en gespuugd (in de kwispedoor, dat wel). En tóch, het zijn zulke aardige mensen. Ik krijg uiteraard ook van alles aangeboden en toegeworpen. En uit beleefdheid accepteer ik dat dan. Ja, ik voel me best thuis hier in deze hut, op deze boot, die inmiddels het zwaar bewolkte Wuhan al een paar uur achter zich heeft gelaten.

Het sombere weer van vanochtend maakt plaats voor opklaringen en als we tegen de avond door een relatief vlak landschap varen, worden we op het bovendek getrakteerd op een sublieme zonsondergang.

yangtze rivier

 



Booking.com

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.