TravelKees

Hard seat: de nacht in een Chinese trein

hard seat

 

Afscheid van Beijing en voorlopig afscheid van Arie. Hij gaat verder richting Europa, ik duik steeds dieper Azië in. Vandaag verlaat ik de hoofdstad per trein naar het zuiden. Om 11.30 uur zal een reis van ruim 20 uur beginnen en ik ben streng voor me zelf geweest en heb een hard seat geboekt.

Publicatie van de dagboeken van mijn wereldreis van 1990 - 1991     
maandag 23 april 1990

Lees hier waarom

Hard seat: wreed of prima te doen?

Een hard seat, dat is gewoon een gereserveerde plek in de tweede klasse op een niet zo heel goed gestoffeerde zitplaats. Over het reizen in de hard seat klasse lopen de meningen nogal uiteen. “Onmenselijk wreed, beestachtig” zegt Smithson, mijn Amerikaanse kamergenoot. “Best te doen, gezien het prijsverschil” zeggen Arie en Frank. Dat laatste argument doet mij besluiten gewoon het goedkoopste kaartje te kopen.

Olifantenhuid op scherp

Dus daar sta ik dan op het station van Beijing met een goed humeur en mijn olifantenhuid op scherp. Verwacht het ergste, dan kan het alleen maar meevallen is mijn motto. En dat laatste klopt helemaal als ik kennis maak met de wagonbediende. Ze is de mooiste Chinese vrouw die ik hier tot nu toe ben tegengekomen. Da’s alvast een goed begin. Ze kijkt verlegen langs me heen. Ik stap in en kom in een rokerige wagon vol met etende, rokende en rochelende Chinezen. Van concurrentie hoef ik niets te vrezen. Iets van tachtig blikken kijken mij doordringend aan. Ik plof neer op mijn gereserveerde zitplaats en: ja hoor, een echte hard seat. 

Mijn moeite gisteren om noodrantsoen in te slaan was een beetje overbodig. Door de trein lopen regelmatig mannetjes met allerlei etenswaren en als we op een station stil staan kan je vanuit je raampje ook van alles kopen. Ondertussen kan ik niet zeggen dat ik nu zo lekker weg zit te zakken in mijn zitplaats. Ik zit kaarsrecht en de harde rugleuning is niet verstelbaar. Omdat er verder niemand is waarmee ik kan praten ga ik maar mijn eigen dingetjes doen: naar buiten kijken, de walkman opzetten, me vermaken met eten kopen en dit op te eten, en in de Lonely Planet van China kijken. Telkens als ik een bladzijde omsla, dan buigt mijn buurman naar mij toe en zit met zijn neus zowat in het boek. Maar als ik wat tegen hem zeg, wendt hij weer verlegen zijn gezicht af.

chinees treinkaartje

Een cursus Chinees treinkaartje lezen voor beginners

Contact

Maar dan heb ik contact met iemand. Het is een jongetje van ruim een jaar oud, die parmantig door de middengang heen en weer loopt. Bij ons eerste oogcontact las je in zijn ogen iets van “Hé, die ziet er bijzonder uit”. Maar dan twijfelt hij niet langer en veegt met zijn snotneus langs mijn broek. Het ijs is gebroken. En als hij al kwijlend mijn Lonely Planet wil pakken, dan haal ik dat toch even weg. Dat boek moet heel China nog door. Wel hebben wij samen inmiddels de aandacht van zo’n beetje de halve wagon getrokken. Al die blikken, ik moet daar nog wel aan wennen.

Als mijn buurman uitstapt zie ik mijn kans schoon en verover zijn plek aan het raam. Dat is in zoverre praktisch, dat ik dan mijn hoofd op het tafeltje voor mij kan leggen als ik vannacht wil slapen. Mijn overbuurman is inmiddels begonnen een hele gebraden eend in zijn eentje op te peuzelen en uit elkaar te trekken. De onverteerbare botten liggen al snel overal verspreid op de grond. Ik houd het bij rijst en bier.

 

hard seat, china, trein

Een impressie van een treinwagon in de hard sleeper klasse   foto: travelphotoreport,com

Noodrem

Het wordt nacht en veel valt er nu buiten niet meer te zien. Er breekt een periode aan van blokjes slaap van ca. drie kwartier. Want ik word telkens wakker als de trein al hortend en stotend tot stilstand komt bij een station. Of als er weer even een relletje is in de trein. Eén keer komen we echt met een flinke ruk tot stilstand. Vier mannen verlaten de trein nadat ze aan de noodrem hebben getrokken. Het treinpersoneel is te laat om de mannen te achterhalen. Die zijn al in de donkere nacht verdwenen. Kennelijk lag hun bestemming op een plek waar deze trein normaal gesproken niet stopt. Ja, het ís nog even wennen, ik verbaas mij nog steeds iedere dag over de lompheid van sommige mensen in dit land.

3 gedachtes aan “Hard seat: de nacht in een Chinese trein

  1. Pingback: Onverwacht vertrek uit Chongqing - TravelKees

  2. Pingback: In de hard sleeper naar Kunming - TravelKees

  3. Pingback: 24 Uur in Wuhan - TravelKees

Geef een reactie