TravelKees

Bloedzuigers: hoe kom je er af?

Viel het gisteren met de modder en de regen op onze trektocht door de heuvels van Noord-Thailand uiteindelijk allemaal nog wel mee, de wandeling van vandaag zou gaan uitmonden in gekluun door modder en het doorwaden van riviertjes. Dit alles wordt ons tijdens het ontbijt voorspeld door onze gids Kan. Ik kan haast niet wachten om weer te vertrekken…

Publicatie van de dagboeken van mijn wereldreis van 1990 - 1991 
zondag 12 augustus

Lees hier waarom.

Jungletrek – dag 2

Maar eerst doen we ons tegoed aan het klaargemaakte ontbijt: toast, thee en gebakken rijst. Ook nu weer gadegeslagen door een handjevol nieuwsgierige dorpskinderen. We maken grapjes met ze en zij met ons. De taal van de humor is universeel.

Dan maken we ons gereed om verder te lopen en pakken onze rugzakken. Als we het dorp uitlopen rennen de kinderen uitgelaten met ons mee tot aan de top van de eerste heuvel die we beklimmen. Daarna dalen we af naar een riviertje dat we een poos blijven volgen. Tot aan de middagpauze nog geen spoor van modder en wild stromende rivieren zoals vanochtend aan ons voorgespiegeld.

jungletrek thailand

In de ochtend volgt het pad de loop van een riviertje, best een makkelijk te volgen route.

Voeten in het water

De pauze was op een prima plek, aan de oever van een beek. De schoenen gaan uit en de voeten in het water. Als we na een uur weer aanstalten maken om verder te gaan, schuiven er wat wolken voor de zon en niet veel later krijgen we regen.

Onze voeten, die zojuist nog vrijwillig in het water hingen, worden nu met schoenen en al ondergedompeld in de verschillende riviertjes die we tot onze knieën moeten gaan doorwaden. En de regen zorgt dat we ook boven onze knieën nat worden. We passeren weer rijstvelden, lopen door dichte bossen waar door de regen overal mini-watervalletjes zijn ontstaan.

Bloedzuigers

Aan het eind van de middag volgt er nog een pittige klim over een inderdaad zeer modderachtig pad op een bosachtige helling. Hier worden ook de eerste bloedzuigers gesignaleerd. Het lastige van die beestjes is dat je ze niet voelt zitten. Ook het aftappen van je bloed voel je niet. Geen steek, geen jeuk, niets. En omdat ze zich over het algemeen ophouden in de modder, denk je eerst gewoon een kluit modder aan je been te hebben zitten.

Een bloedzuiger injecteert je met een antistollingsmiddel, waardoor het wondje maar blijft doorbloeden, tot lang nadat je de bloedzuiger hebt verwijderd. Het laatste stuk tot aan het dorp waar we overnachten gaat bergafwaarts. Het is pad is één glibberige bende en zo lijkt onze afdaling meer op een skiwedstrijd dan een wandeling.

De avond valt en de regen met bakken
jungletrek

Het mag een klein wonder heten hoe onze gidsen iedere avond weer een bijzonder smakelijke maaltijd op tafel krijgen met de beperkte middelen die ze hebben.

Luciferspelletjes

We installeren ons, drogen ons en zoeken in onze bagage naar nog iets droogs om aan te trekken. En om de laatste bloedzuigers te verwijderen. Ik ontdek er nog twee. Het verwijderen van de beestjes doe je niet door er zo maar aan te trekken, maar je drukt met je nagel de huid vlak naast de voorste zuignap diep in, waarna je de zuignap met je nagel wegduwt. De wond blijft dan nog wel even bloeden en moet goed gedesinfecteerd worden.

De avond valt en de regen met bakken. Na de maaltijd, waarvoor ik onze gidsen enorm bewonder op de manier hoe ze met zo weinig middelen zo’n beregoeie hap neer kunnen zetten, brengen we de tijd door met het vertellen van moppen, zingen van liedjes en met het spelen van luciferspelletjes. Waarbij we Mekhong whiskey drinken. Het in slaap komen is daarom weer geen probleem.

 

 

Geef een reactie