TravelKees

Aankomst in Xishuangbanna

Het inmiddels bekende ritueel van een meerdaagse busreis in China: bij dag en dauw opstaan, snel even een ontbijt in je mik en op tijd zijn voor de bus, want die rijdt gewoon weg. Met of zonder passagiers. Ook als je het de vorige avond bont hebt gemaakt op een random bruiloft. Het tweede deel van mijn nachtrust doe ik dus in de bus.

Publicatie van de dagboeken van mijn wereldreis van 1990 - 1991 
maandag 21 mei 1990

Per bus naar Xishuangbanna – dag 3

Als ik halverwege de ochtend mijn ogen weer open doe, lijkt het landschap inmiddels al helemaal niet meer op het China dat ik de afgelopen zes weken heb leren kennen. Overal palmbomen, bananenplantages, echt tropisch. Er verschijnen zelfs verkeersborden met tweetalige opschriften: Chinese en Thaise. We zullen dus inmiddels al wel in Xishuangbanna zijn.

Xishuangbanna is een autonome regio in China. De naam betekent “twaalfduizend rijstvelden” en er woont een flinke groep minderheden. Naast de Han-Chinezen (zeg maar: de doorsnee Chinees) bestaat de grootste groep uit Dai. En de naam zegt het al een beetje: deze mensen zijn gerelateerd aan het Thai volk in Thailand. Beide bevolkingsgroepen maken zo’n 30% uit van de bevolking van Xishuangbanna. De overige 40% wordt opgedeeld door meer dan tien andere bevolkingsgroepen. En dat vormt dan ook gelijk een belangrijke reden om deze hele reis hier naar toe te ondernemen: al deze verschillende bevolkingsgroepen wonen in hun eigen dorpen met hun eigen gebruiken en hullen zich in hun eigen klederdracht, wat dan weer een mooi schouwspel oplevert op bijvoorbeeld markten en festiviteiten.

Even na de middag arriveren we toch nog vrij plotseling in de niet al te grote stad Jinghong. Kort daarvoor waren we via een brug al de Mekong rivier overgestoken, waaraan Jinghong gelegen is. Einde van de tocht van drie dagen die een stuk minder saai was dan ik me had voorgesteld.

xishuangbanna banna hotel

In het Banna Hotel, een prima plek om het een tijdje uit te houden in Jinghong.

De oase: het Banna Hotel

Ik vind het eerst wel even noodzakelijk om mijn Canadese reisgenoot Greg kwijt te raken. Greg is zo’n ‘beroepsbackpacker’ die al meer dan vijf jaar onderweg is. Hij heeft alles al gezien, heeft alle ziektes al gehad (“Malaria? Ah joh, al vier keer overleefd”) en is ook enigszins verbitterd en cynisch over allerlei landen en volken. Daar wil ik na drie dagen wel even mee kappen.

Greg is zo’n reiziger die het liefst voor weinig of niks bij de locale bevolking overnacht en daar lijkt hij nu ook weer in te slagen. Nu heb ik aardig wat luxe weten af te zweren deze eerste zes weken van mijn reis, maar een paar gulden heb ik toch wel over voor een normaal bed, een douche en een veranda met uitzicht over een tropische tuin met op de achtergrond de Mekong. Dat alles heeft het Banna Hotel. Met recht een oase na een barre tocht. En Greg volgt mij daarin niet. In plaats daarvan maak ik kennis met een hele groep andere reizigers: een grappig, maar beetje zielig Japannertje, Jean-Pierre uit Parijs, Christian uit Duitsland en Melchert en Monique uit Nederland. En zonder me eerst voor te stellen had ik mijn Nederlandse nationaliteit al verraden vanwege de legerkistjes aan mijn voeten.

xishuangbanna

Het uitzicht vanaf ons balkon met op de achtergrond de steile oevers van de Mekong.

Geef een reactie