TravelKees

Aankomst in Dali

Het plan is: met de bus naar Dali. Een afstand over de weg van pak ‘m beet 340 kilometer. En dat betekent in China dus al snel een volle dag in de bus zitten. We zijn met z’n vieren en zorgen dat we ons goed installeren. Beenruimte is wederom zo goed als niet aanwezig en we zijn allemaal 1 meter 84 of langer. Rugzakken en tassen gaan op het dak van de bus. Mochten wij daar ook maar zitten…

Publicatie van de dagboeken van mijn wereldreis van 1990 - 1991 
donderdag 7 juni

Elkaars tapes beluisteren

Het leuke van weer eens met reisgenoten op pad te zijn is, dat je elkaars tapes kan spelen op de walkman. Toch weer eens iets anders dan mijn eigen bandjes met Jean Michel Jarre en de Dire Straits. En zo, met muziek in je oren en een toch wel weer heel mooi landschap dat aan je voorbij trekt, is ook deze busreis prima uit te zingen.

Dali ligt een flink stuk ten westen van Kunming, aan het uitgestrekte Erhai-meer en op de achtergrond de uitlopers van het Himalaya gebergte. Het is een relatief klein stadje met een skyline die gedomineerd wordt door drie enorme pagodes, waarvan de hoogste tot 70 meter komt. Van veraf worden ze door ons al opgemerkt, terwijl het dan nog zeker een half uur bussen is. Je hebt van die plaatsen waarbij je direct bij binnenkomst dat enthousiaste gevoel van “ik ben er en hier ga ik voorlopig niet meer weg” krijgt. Dali is zo’n plaats.

Dali

De hoofdstraat van Dali met de stadspoort.

Alles heeft een nummer

De bus stopt zelfs vlak voor het hotel waar wij volgens de Lonely Planet het beste zouden kunnen overnachten. Nu maken wij dat ook zelf nog wel uit, maar er zijn niet zo gek veel mogelijkheden in Dali. Het hotel waar wij nu voor staan heet het No. 1 Guesthouse. Gek zijn de Chinezen op het nummeren van al hun infrastructuur: ziekenhuizen, scholen, hotels, alles heeft een nummer. Maar voor ons is het No. 1 Guesthouse een prima optie, in ieder geval wat de prijs betreft. En het comfort? Daar zit niemand van ons op te wachten. Voor 5 Yuan hoor je mij niet klagen.

Voor de avondmaaltijd leek ons het Coca Cola Restaurant wel een goede keuze. Gelukkig kon je ook gewoon bier bij je eten bestellen hier. Dali Beer is het het locale brouwsel, uitgeserveerd in koude flessen van 640ml. Je hoort mij nog steeds niet klagen. Kan het nog mooier?

Dali, Yunnan

Dali ligt mooi te wezen in een prachtige omgeving aan het Erhai meer.

Dali

Het No. 1 Guesthouse waar we logeerden in Dali.

Jim

Jawel, want voor onze inmiddels traditionele “after dinner borrel” belanden we in JIm’s Peace Café. Chinezen en namen. Jim is een jonge gast die heel duidelijk ook een zakelijk instinct heeft.

Dali beer

Het lokale bier in Dali heet natuurlijk ook gewoon DALI BEER.

Begonnen als jochie met het verhuren van zijn fiets aan backpackers die voor het eerst Dali bezochten heeft hij het inmiddels geschopt tot uitbater van een behoorlijk hip café waar zelfs steaks worden uitgeserveerd. En Jim spreekt zijn talen: Engels met een dik Amerikaans accent, maar het is één van de meest verwesterde Chinezen die ik tot nu toe ben tegengekomen.

En verder is het bij Jim een ware reünie van reizigers die ik eerder ben tegengekomen. De twee Engelse meiden die we in Kunming in het gezelschap van Catherine en Vijaya waren tegengekomen en waar ik nog steeds de namen niet van weet, de twee Zweedse jongens die ik in Wuhan al tegen het lijf was gelopen en dat is zeker zes weken geleden! Ik heb er weer een nieuwe stamkroeg bij.

 

 

Een gedachte aan “Aankomst in Dali

  1. Pingback: De reis naar Yangshuo - TravelKees

Geef een reactie